Kötü bir uyku sonrası göz kapağında gerçekleşen seğirme genellikle zararsızdır ve arada meydana gelen baldır krampları da oldukça yaygındır. Ancak, hem baldırda hem de göz çevresindeki kaslarda tekrar eden veya aynı anda meydana gelen kasılmalar genellikle dehidrasyon, yorgunluk, stres, aşırı kafein tüketimi, yoğun fiziksel aktivite veya kanda mineral dengesizliği gibi nedenlerden kaynaklanır. Bu koşullar kas ve sinir aktivitelerini etkileyebilir. Daha nadir olarak, bu iki belirti tiroid hastalığı, sinir veya kas rahatsızlığı ya da değerlendirilmesi gereken başka bir tıbbi probleme işaret edebilir.
Baldır krampları, baldır kaslarının aniden, isteksiz ve genellikle acı verici bir şekilde kasılmasıdır. Bacak krampları genellikle baldırda gerçekleşir, özellikle gece, egzersiz sırasında veya egzersizden hemen sonra görülür. Dehidrasyon, kas aşırı kullanımı, gergin kaslar ve potasyum, magnezyum ve kalsiyum gibi minerallerdeki anormallikler kramp olasılığını artırır.
Göz seğirmesi, bir göz kapağının ya da bir gözün çevresindeki kasların istemsiz hareketidir. Myokimi adı verilen bir göz seğirmesi türü, küçük bir titreme veya dalgalanma hareketi üretir ve genellikle her seferinde bir göz etkilenir. Yorgunluk, stres, fazla kafein, nikotin, göz yorgunluğu, parlak ışık ve göz tahrişi bu hareketi tetikleyebilir veya kötüleştirebilir.
Baldır krampları ve göz kapağı seğirmesi her zaman aynı temel nedeni göstermez. Yorgunluktan kaynaklanan zararsız bir göz kapağı seğirmesi yaşayabilirken, egzersiz sonrası alakasız bir baldır krampları da yaşanabilir. Ancak her iki belirti sıkça meydana geldiğinde, ya da zayıflık hissi, karıncalanma, titreme, dışkılama alışkanlığında değişiklik, kilo değişiklikleri veya anormal kalp atışları gibi diğer semptomlarla birlikte olduğunda aynı nedene sahip olma olasılığı artar.
Baldır krampları ve göz seğirmesine neden olan durumlar
1. Düşük magnezyum
Kandaki düşük magnezyum, göz seğirmesiyle birlikte kas kramplarının yaygın bir nedenidir. Magnezyum, sinir sinyallerinin ve kas kasılmasının düzenlenmesine yardımcı olur. Magnezyum seviyeleri yeterince düştüğünde, sinirler ve kaslar alışılmadık şekilde uyarılabilir hale gelir ve kramp, kas spazmları, titremeler ve seğirmeler oluşur.
Uzun süreli ishal veya kusma, sindirim sisteminden düşük emilim, aşırı alkol tüketimi, bazı ilaçlar, diyabet veya böbrekler aracılığıyla aşırı magnezyum kaybı nedeniyle düşük magnezyum yaşanabilir. Diüretik ilaçlar ve bazı diğer ilaçlar magnezyum kaybına katkıda bulunabilir. Düşük magnezyum ayrıca düşük potasyum veya düşük kalsiyum ile birlikte meydana gelebilir, bu da kas semptomlarını daha belirgin hale getirebilir.
Tanı: Doktor genellikle magnezyum seviyelerini ölçmek için bir kan testi ister. Potasyum ve kalsiyum genellikle aynı anda kontrol edilir, çünkü birkaç mineral anormalliği birlikte ortaya çıkabilir. Magnezyum seviyesinin neden düşük olduğunu belirlemek için ek testler gerekebilir.
Tedavi, magnezyum eksikliğini düzeltmek ve altta yatan nedeni ele almakla ilgilidir. Hafif veya sürekli eksiklik ağızdan magnezyum ile tedavi edilebilir. Ciddi eksiklik ya da ciddi semptomlar, tıbbi gözetim altında damar içine veya kas içine magnezyum verilmesini gerektirebilir. Magnezyum takviyesi sırasında böbrek fonksiyonu önemlidir, çünkü böbrekler düzgün çalışmadığında aşırı magnezyum birikimi olabilir.
2. Düşük kalsiyum
Kandaki düşük kalsiyum, sinir ve kasların uyarılabilirliğini artırabilir. Kas krampları, acı veren spazmlar, kas sertliği, karıncalanma hissi ve seğirme meydana gelebilir. Göz kapağı veya yüz kaslarının seğirmesi, genel nöromüsküler irritabilitenin bir parçası olarak ortaya çıkabilir.
Düşük kalsiyum, paratiroid bezleri hastalıkları, vitamin eksiklikleri, böbrek hastalıkları, kalsiyum emilimindeki problemler veya bazı ilaçlardan kaynaklanır. Düşük magnezyum normal kalsiyum düzenlemesini de engelleyebilir, bu nedenle her iki anormallik aynı anda mevcut olabilir.
Tanı: Kalsiyum ölçümü için kan testleri kullanılır. Bir sağlık uzmanı, şüphelenilen nedene bağlı olarak magnezyum, vitamin seviyeleri, böbrek fonksiyonları ve paratiroid hormonu kontrol edebilir.
Tedavi, altta yatan probleme bağlıdır. Kalsiyum ve vitamin takviyesi bazı insanlar için uygun olabilir. Daha ciddi bir eksiklik, tıbbi gözetim altında tedavi gerektirebilir. İlişkili bir magnezyum eksikliğini düzeltmek veya böbrek ya da paratiroid hastalığını tedavi etmek de gerekli olabilir.
3. Düşük potasyum
Düşük potasyum, kaslar ve sinirlerde normal elektriksel aktiviteyi etkileyebilir. Kandaki potasyum seviyesindeki hafif bir azalma birkaç belirtiye yol açabilirken, daha belirgin bir azalma kas zayıflığı, kramplar, seğirme ve ciddi vakalarda felce yol açabilir. Anormal kalp ritimleri de meydana gelebilir.
Kusma, ishal, bazı diüretik ilaçlar ve adrenal bezlerden hormonları etkileyen bazı rahatsızlıklar potasyumu düşürebilir. Potasyum kaybı ayrıca magnezyum eksikliği ile birlikte olabilir.
Tanı: Bir kan testi potasyum seviyesini ölçer. Bir sağlık uzmanı kalp üzerindeki etkileri görmek için elektrokardiyogram kullanabilir ve düşük seviyenin nedeni belirsiz olduğunda idrar potasyumunu inceleyebilir.
Tedavi, uygun olduğunda potasyum seviyesini geri getirmeyi ve potasyum kaybının nedenini düzeltmeyi içerir. Ciddiyetine bağlı olarak, potasyum ağız yoluyla veya tıbbi bir ortamda damar içine verilebilir. İlaç olarak büyük potasyum dozları almak tehlikeli olabilir çünkü aşırı potasyum, özellikle böbrek fonksiyonu bozulduğunda tehlikeli olabilir.
4. Dehidrasyon ve aşırı terleme
Dehidrasyon, baldır kramplarına katılabilir çünkü sıvı kaybı kas kasılmasında yer alan elektrolitlerin yoğunluğundaki değişikliklerle birlikte olabilir. Aşırı egzersiz, sıcak hava, uzun süreli terleme, kusma veya ishal dehidrasyon riskini artırır.
Dehidrasyon her zaman doğrudan göz kapağı seğirmesine neden olmaz. Ancak sıvı kaybı, yorgunluk, fiziksel stres, uyku bozukluğu ve birlikte gelen mineral anormallikleri hem kas kramplarının hem de göz kapağı seğirmesinin aynı zamanda meydana gelmesine neden olabilir. Göz kapağı seğirmesi genellikle yorgunluk ve stresle ilişkilidir.
Tedavi: Kaybedilen sıvıları geri almak önemlidir. Eğer önemli elektrolit kaybı yaşanmışsa, sadece su yerine düzgün dengelenmiş bir ağız hidrasyon çözümü veya tıbbi tedavi gerekli olabilir. Sürekli kusma, ishal, sıcaklık maruziyeti veya başka bir sıvı kaybı kaynağını tedavi etmek de oldukça önemlidir.
5. Benign fasikülasyon sendromu
Benign fasikülasyon sendromu, altında ciddi bir nörolojik hastalık olmaksızın tekrarlayan kas seğirmelerinin yaşandığı bir durumdur. Seğirme genellikle baldır, uyluk, göz kapakları, kollar ve ellerde ortaya çıkar. Bazı insanlarda da kas krampları görülür – bu kombinasyona bazen krampla-fasikülasyon sendromu denir.
Benign fasikülasyon sendromunun nedeni tam olarak anlaşılmamıştır. Aşırı aktif periferik sinirler istemsiz kas kasılmalarına yol açar. Stres, kaygı, yetersiz uyku, kafein, alkol tüketimi, aşırı egzersiz ve bazı enfeksiyonlar seğirmeyi artırmakla ilişkilidir. Hipertiroidizm de kas fasikülasyonları ile ilişkilendirilebilir.
Tanı: Benign fasikülasyon sendromunu onaylayacak tek bir kan testi yoktur. Genellikle bir nörolog belirtilerin desenini değerlendirir ve nörolojik muayene yapar. Elektromyografi, kalsiyum ve tiroid testleri gibi kan testleri ve bazen beyin veya omuriliğin görüntülenmesi diğer bozuklukları dışlamak için kullanılabilir.
Benign fasikülasyon sendromu onaylandığında genellikle belirli bir tedavi yöntemi yoktur. Kafeini azaltmak, stresi yönetmek, yeterli uyku almak ve aşırı fiziksel efordan kaçınmak semptomları azaltabilir.
6. Hipertiroidizm
Fazla aktif bir tiroid bezi sinir sistemini ve kasları daha uyarılabilir hale getirebilir. Hipertiroidizmden muzdarip bireyler titreme, kas zayıflığı, huzursuzluk, uyku zorluğu, terleme, sıcak toleransı, çarpıntı ve kilo kaybı yaşayabilirler. Kas seğirmesi de meydana gelebilir.
Bu tür durumlarda, artan tiroid hormonu aktivitesi kasları ve sinir sistemini etkilediği için baldır krampları ve göz seğirmesi meydana gelebilir. Ayrıca, kötü uyku düzeni veya kaygı yaşamak, göz kapağı seğirmesini daha da kötüleştirebilir.
Hipertiroidizmin yaygın nedenleri Graves hastalığı, aşırı aktif tiroid nodülleri, tiroid iltihabı, aşırı iyot ve aşırı tiroid hormonu ilaçlarıdır.
Tanı: Hipertiroidizm genellikle tiroid uyarıcı hormon (TSH) ve tiroid hormonlarını (serbest T4 ve bazen T3) ölçen kan testleri ile tanı konur. Düşük TSH seviyesi ile artmış T4 ve/veya T3 seviyesi genellikle hipertiroidizmi doğrularken, tiroid antikorları veya radyoaktif iyot alım taraması gibi ek testler nedenin belirlenmesine yardımcı olabilir.
Tedavi, neden, ciddiyet, yaş, diğer tıbbi durumlar ve diğer bireysel faktörlere bağlıdır. Tedavi seçenekleri, tiroid hormonu üretimini azaltan ilaçlar, titreme ve hızlı kalp atışları gibi semptomları kontrol eden ilaçlar, radyoaktif iyot tedavisi veya tiroid cerrahisi içerir.
7. Periferik sinir hastalıkları
Beyin ve omuriliğin dışındaki sinirlerdeki hasarlar, kas krampları ve görünür kas seğirmelerine yol açabilir. Periferik nöropati, ayrıca uyuşma, karıncalanma, ağrı, zayıflık hissi veya refleks kaybı gibi durumlara neden olabilir.
Diyabet, periferik nöropatinin yaygın bir nedenidir; ancak birçok diğer durum, ilaçlar, beslenme sorunları, toksinler, enfeksiyonlar ve genetik hastalıklar periferik sinirleri etkileyebilir. Bacakları etkileyen bir periferik sinir rahatsızlığı, baldır krampları ve seğirmeye neden olabilirken göz kapağı seğirmesi genel sinir uyarılabilirliğinden veya başka bir tetikleyiciden ayrı olarak ortaya çıkabilir. Tek bir periferik nöropati, genellikle her göz seğirmesi vakasını açıklamaz, bu nedenle doktorlar genel nörolojik semptomları ve işaretleri göz önünde bulundurur; tek bir tanıya atıfta bulunmazlar.
Tanı: Değerlendirme, nörolojik muayene, kan testleri ve sinir veya kas testlerini içerebilir. Elektromyografi ve sinir iletim testleri, sinirlerin veya kasların etkilenip etkilenmediğini belirlemeye yardımcı olur.
8. Motor nöron hastalığı
Motor nöron hastalığı, kas seğirmesi ve krampları ile ilerleyici zayıflığın birlikte olduğu nadir ama dikkate alınması gereken bir durumdur. Motor nöronlar, isteğe bağlı kasları kontrol eden sinir hücreleridir. Hastalık bu sinir hücrelerine zarar verdiğinde, etkilenen kaslarda fasikülasyonlar, spazmlar, kramplar, zayıflık ve kas erimesi meydana gelebilir.
Bir göz kapağı seğirmesinin varlığı, motor nöron hastalığınız olduğu anlamına gelmez. Normal göz kapağı seğirmesi çok yaygındır ve genellikle zararsızdır. Seğirme, ilerleyici zayıflık, kas erimesi, yürüme zorluğu, nesneleri tutma güçlüğü, konuşma veya yutma zorluğu veya solunum problemleri ile birlikte gerçekleşirse endişe daha büyük hale gelir.
Tanı: Motor nöron hastalığını doğrulayan tek bir test yoktur. Nörolog, tıbbi geçmişi değerlendirir ve tekrarlayan nörolojik muayeneler yapar. Kan testleri ve görüntüleme, diğer durumları dışlamak için yardımcı olur. Elektromyografi ve sinir iletim testleri, değerlendirmenin bir parçası olarak sıklıkla kullanılır.
9. İlaçlar ve yaşam tarzı faktörleri de etkili olabilir
Baldır krampları ve göz seğirmesi aynı zamanda başladığında, ilaçları ve maddeleri göz önünde bulundurmalısınız. Bazı ilaçlar, diüretik ilaçlar ve yüksek tansiyon, astım, kolesterol problemleri, kanser ve nörolojik hastalıkları tedavi eden bazı ilaçlar dahil olmak üzere kas kramplarına katkıda bulunabilir. Kafein, nikotin ve bazı burun açıcılar gibi uyarıcı maddeler de seğirmeyi teşvik edebilir.
Reçeteli bir ilacı kendi başınıza kesmeyin. Bir sağlık uzmanı, ilaç listesini inceleyebilir ve bir ilacın, dozun, etkileşimin veya elektrolit bozukluğunun bu iki belirtinin neden olabileceğini belirleyebilir.
